- A compra de Peixes Rubén por Sart Galicia chega marcada por acusacións de fraude contable e desvío de fondos ao Burela FS, segundo o informe concursal.
Venda formalizada, pero con herdanza tóxica
A empresa Sart Galicia Pesca pechou oficialmente a compra da unidade produtiva de Peixes Rubén, histórica compañía do litoral de Foz que se declarou en concurso de acredores tras acumular unha débeda próxima aos 29 millóns de euros. A operación formalizouse mediante escritura notarial e inclúe a subrogación de 29 dos 73 traballadores que tiña o persoal antes do peche.
O prezo pactado foi de 1,15 millóns de euros, aos que se suman 2,3 millóns en pasivos vinculados a Uxua, sociedade do grupo comprador. Con estes fondos, o administrador concursal priorizará o pago das indemnizacións aos 44 traballadores despedidos, estimadas nuns 600.000 euros.
Sart Galicia, con frota no Gran Sol e vínculos con firmas como Euroservipesca, planea reactivar en Foz o negocio do peixe conxelado. Pero o que debía ser un novo comezo empresarial chega lastrado por un informe demoledor sobre a xestión anterior.
O informe xudicial apunta a unha quebra con dolo
Apenas días despois de asinarse a venda, o administrador concursal presentou o seu informe de cualificación perante o xulgado do Mercantil de Lugo, solicitando que o concurso de acredores sexa declarado culpable e non fortuíto. Nel detállanse presuntas irregularidades contables graves, ocultación de perdas e desvíos inxustificados de fondos cara ao Burela FS, club de fútbol sala vinculado á pesqueira.
A empresa, segundo o informe, maquillaría os seus balances durante anos, reflectindo unha cifra de existencias inflada que permitía ocultar a súa deterioración patrimonial real. A contabilidade mostraba existencias por valor de 13,4 millóns en 2020, cifra que se esborrallou a 546.000 euros a peche de 2024, sen unha explicación coherente máis aló da “manipulación deliberada”.
Ademais, denúnciase a omisión de créditos de dubidosa cobranza nos libros, co fin de evitar o seu impacto negativo na conta de resultados.
O Burela FS, eixo dos “desvíos patrimoniais”
Un dos puntos máis polémicos do informe é o que relaciona a Peixes Rubén co club deportivo Burela FS, ao que destinaría máis de 873.000 euros en préstamos encubertos que non foron devoltos nin reflectidos correctamente como perdas.
O administrador considera que eses contratos non tiñan vocación de retorno, e que o seu único propósito era evitar recoñecer oficialmente unha deterioración de activos. Trataríase, en palabras do informe, de “entregas de diñeiro a fondo perdido, incompatibles coa viabilidade financeira do prestatario”.
Responsabilidades e límites legais
Aínda que as principais operacións irregulares remóntanse a entre 2014 e 2020, o informe solicita que se inhabilite ao actual administrador societario, Manuel Blanco, durante seis anos para xestionar bens alleos, ao considerar que non actuou coa debida dilixencia tras asumir o control en 2022. Con todo, non se reclama que cubra o déficit concursal, ao non ser responsable directo das saídas patrimoniais iniciais.
Este tipo de informes non só perseguen establecer responsabilidades legais, senón tamén advertir a futuros compradores e investidores sobre os riscos de herdar estruturas empresariais contaminadas por malas prácticas.
Unha advertencia para o sector
O caso Pescados Rubén é unha chamada de atención ao sector pesqueiro galego. A vinculación entre actividades industriais e deportivas pode ser lexítima, pero debe ser transparente, sostible e contablemente xustificada. As irregularidades detectadas reflicten un modelo de xestión que mestura as augas do empresarial e o persoal, con consecuencias devastadoras para o emprego e a solvencia.
En paralelo, pon o foco sobre a necesidade de mecanismos de control máis estritos nas pesqueiras de mediano tamaño, moitas veces sometidas a presións económicas, familiares e políticas.
Que pasará coa planta de Foz?
Por agora, Sart Galicia evitou cargar con todo o peso do pasado. Pero a súa aposta por relanzar a unidade conxeladora en Foz estará baixo escrutinio: debe demostrar que é posible reflotar unha marca con historia sen repetir os erros do pasado. Ademais, o administrador concursal segue buscando comprador para unha leira anexa á nave principal, operación que podería aliviar parte do pasivo pendente.
O mar segue aí. O futuro dependerá de que a xestión, esta vez, non naufrague.