- Roubos de redes de pesca nas Rías Baixas xeran alarma entre mariñeiros e confrarías ante o aumento de perdas económicas e a falta de solucións eficaces.
- Os roubos de redes de pesca multiplícanse nas Rías Baixas. Patróns maiores e mariñeiros denuncian perdas económicas, inseguridade e unha situación que ameaza a viabilidade de moitas embarcacións.
A preocupación esténdese entre os profesionais do mar nas Rías Baixas. O que durante anos foron incidentes illados converteuse nas últimas semanas nunha auténtica onda de roubos de redes de pesca que está a causar importantes perdas económicas e un crecente malestar entre mariñeiros e confrarías.
Os casos repítense desde Vigo ata Sanxenxo pasando por Cangas, afectando tanto a pequenos armadores como a responsables dos propios depósitos. A sensación xeral é que o problema está lonxe de ser anecdótico e podería estar vinculado á complicada situación económica que atravesa parte do sector pesqueiro tras varios anos especialmente difíciles.
Unha actividade cada vez máis frecuente
Os patróns maiores coinciden en que os roubos de aparellos sempre existiron, pero nunca coa intensidade actual.
Sauro Martínez, patrón maior de Sanxenxo, sufriu a finais de abril o roubo de 41 redes que tiña caladas ao norte das Illas Cíes. Só puido recuperar unha parte delas grazas ao aviso doutro mariñeiro que atopou unha das boias na zona de Cabo Silleiro, a varios quilómetros do lugar onde foran largadas.
A situación non é un caso illado. Javier Costa, patrón maior de San Xosé de Cangas, perdeu recentemente 25 miños na zona de Cabo Estai. O custo directo dos aparellos roubados rolda os 2.500 euros, ao que se suman os días de traballo perdidos e a necesidade de adquirir novo material para continuar faenando.
Para embarcacións de pequena escala, este tipo de perdas supón un golpe económico considerable que pode comprometer a rendibilidade de toda unha campaña.
O impacto económico vai moito máis alá do valor das redes
O roubo dunha rede non implica unicamente o custo de reposición do aparello.
Cando desaparecen os miños ou calquera outro arte de pesca, o profesional perde tamén xornadas de traballo, capturas potenciais e tempo dedicado a localizar ou substituír o material. Nalgúns casos, as consecuencias administrativas poden agravar aínda máis o problema.
De feito, algúns aparellos roubados terminan aparecendo posteriormente noutras zonas do litoral, xerando mesmo sancións para os seus propietarios lexítimos ao figurar identificados coas súas marcas orixinais.
Nun momento en que moitas embarcacións arrastran as consecuencias de campañas complicadas e da redución de ingresos en determinadas pesqueiras, estes roubos engaden unha presión adicional sobre unhas economías xa moi axustadas.
A sospeita apunta a persoas con experiencia no mar
Un dos aspectos que máis preocupa ao sector é a profesionalidade coa que se producen algúns destes roubos.
Os afectados consideran difícil que unha persoa allea á actividade pesqueira poida localizar con precisión os aparellos, manipulalos correctamente e retiralos sen deixar apenas rastro.
Por iso, existe a sospeita de que detrás de moitos destes episodios podería haber persoas con amplos coñecementos do medio mariño, das zonas de pesca e dos horarios habituais de traballo das embarcacións.
Aínda que non existen probas concluíntes, varios patróns consideran que a crise económica sufrida por parte do sector durante o último ano podería estar detrás do incremento destes delitos.
A vixilancia intensifícase durante o paro biolóxico do polbo
A preocupación polo aumento da actividade ilegal coincide ademais co período de parada biolóxica do polbo en Galicia.
Durante estas semanas, os servizos de vixilancia marítima reforzaron os controis tanto por mar como por terra para combater o furtivismo e outras prácticas irregulares.
As actuacións desenvolvidas nas últimas semanas permitiron a incautación de centos de quilos de polbo capturado ilegalmente e de numerosos aparellos prohibidos ou non autorizados.
A ría de Vigo continúa concentrando unha parte importante das infraccións detectadas, o que levou a incrementar a presenza inspectora na zona.
Galicia fronte a unha nova preocupación para a pesca artesanal
A pesca artesanal galega atravesa unha etapa complexa marcada polo incremento de custos, a incerteza sobre determinados recursos pesqueiros e a necesidade de garantir a remuda xeracional.
Neste contexto, o aumento dos roubos de redes engade un novo problema a un colectivo que xa enfronta importantes desafíos económicos e sociais.
Moitos profesionais reclaman unha maior coordinación entre as administracións, os corpos de vixilancia e as forzas de seguridade para identificar os responsables e evitar que estes delitos convértanse nunha práctica habitual.
Unha praga que ameaza a confianza no sector
Os mariñeiros afectados coinciden en definir estes roubos cunha soa palabra: praga.
Máis aló das perdas económicas, o problema xera desconfianza e malestar dentro dun sector historicamente baseado na convivencia e o respecto entre profesionais do mar.
Mentres continúan aparecendo novos casos en distintos puntos das Rías Baixas, a preocupación crece entre quen depende diariamente dos seus aparellos para levar sustento aos seus fogares. A esperanza do sector é que o reforzo da vixilancia e a colaboración entre os propios mariñeiros permitan frear unha situación que ameaza con converterse nun dos principais problemas da pesca artesanal galega durante este ano