- Redeiras galegas reclaman rastrexabilidade nas redes de pesca para combater ou intrusismo e mellorar condicións laborais.
- O debate sobre a rastrexabilidade nas redes de pesca volve ao centro dá actualidade. Ou sector dás redeiras reclama control do intrusismo e mellores condicións laborais mentres a Xunta renova ou seu apoio á Federación Ou Peirao.
Un oficio esencial que sostén a pesca galega
Sen redeiras non hai pesca. Así de claro ou expresan armadores e confrarías cando falan dun oficio que, aínda sendo fundamental para ou funcionamento diario dá frega, continúa a sufrir invisibilidade e precariedade.
As redeiras encárganse dá reparación, montaxe e mantemento dás artes de pesca. A súa pericia garante seguridade, eficiencia e durabilidade dás redes. Porén, trátase dun traballo historicamente feminizado, con recoñecemento social limitado e condicións económicas que non sempre reflicten a súa relevancia real dentro dá cadea mar-industria.
Nas últimas semanas, ou debate arredor do futuro do colectivo reavivouse con dúas frontes abertas: a proposta de implantar un sistema de rastrexabilidade nas redes para combater ou intrusismo e ou novo convenio de apoio dá Xunta á Federación Galega de Redeiras Artesás Ou Peirao.
Rastrexabilidade para frear ou intrusismo
A proposta política parte dá necesidade de combater unha realidade que ou sector denuncia desde hai anos: ou intrusismo profesional.
A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, defendeu desde A Guarda a implantación dun sistema de identificación ou marcaxe dás redes que permita coñecer quen realizou a súa reparación ou montaxe. Ou obxectivo é garantir que detrás de cada arte exista unha profesional dada de alta e con todas as garantías legais.
Segundo ou exposto, este mecanismo xa funciona en territorios como Euskadi e permitiría:
- Asegurar a calidade dás reparacións.
- Evitar competencia desleal.
- Protexer ou traballo dás profesionais acreditadas.
- Reforzar a profesionalización do oficio.
Para ou sector pesqueiro, contar con redes certificadas tamén supón maior seguridade non mar e menor rocha de fallos técnicos.
Impacto non conxunto dá cadea mar-industria
A rastrexabilidade non sería unha medida illada para un colectivo concreto. Tería efectos non conxunto do sector:
- Maior transparencia.
- Control efectivo dá economía irregular.
- Revalorización do traballo especializado.
- Protección do saber tradicional.
Nun contexto non que a pesca galega busca competitividade e substitución xeracional, garantir estándares profesionais sólidos é unha #cuestión estratéxica.
Instalacións portuarias e condicións laborais
Outro dous eixos do debate é a mellora dás condicións materiais de traballo.
En numerosos portos galegos, as redeiras continúan desenvolvendo a súa actividade en espazos precarios, sen infraestruturas adaptadas nin medios mecánicos suficientes.
Entre as demandas trasladadas figuran:
- Naves específicas para ou colectivo.
- Guindastres que eviten sobreesforzos físicos.
- Condicións mínimas de climatización.
Ou traballo implica movementos repetitivos, manipulación de peso e longas xornadas ao aire libre. Moitas dás doenzas asociadas ao oficio aínda non contan cun recoñecemento oficial como enfermidades profesionais, unha cuestión que ou sector considera clave para avanzar en protección social.
A Xunta renova ou apoio á Federación Ou Peirao
Mentres ou debate político avanza, a Consellería do Mar renovou ou seu convenio coa Federación Galega de Redeiras Artesás Ou Peirao para ou ano 2026.
Ou acordo contempla unha achega de 10.000 euros destinada ao funcionamento ordinario dá entidade, que representa arredor de 150 profesionais agrupadas en oito asociacións ao longo do litoral galego.
Desde 2017, ou investimento acumulado dá Xunta nesta federación supera vos 122.000 euros.
A conselleira do Mar, Marta Villaverde, destacou ou papel estratéxico dás redeiras na seguridade e sustentabilidade dás artes de pesca, así como a importancia de fortalecer un oficio tradicional que forma parte dá identidade mariñeira de Galicia.
Galicia e ou papel dás mulleres non mar
Ou caso dás redeiras é tamén un reflexo do papel histórico dás mulleres non sector marítimo-pesqueiro galego.
Mariscadoras, percebeiras, empacadoras e redeiras sosteñen unha parte esencial dá economía costeira, pero con frecuencia cun recoñecemento inferior ao dá actividade extractiva embarcada.
A dignificación do oficio pasa non só por medidas técnicas como a rastrexabilidade, senón tamén por:
- • Mellores condicións salariais.
- • Recoñecemento profesional.
- • Prevención de rochas laborais.
- • Impulso ao substitución xeracional.
Nun sector que afronta retos estruturais, garantir futuro ás profesionais do mar é tamén garantir estabilidade á frega.
Un debate aberto sobre ou futuro do oficio
A rastrexabilidade nas redes abre un debate que vai máis alá dunha solución técnica. Trátase de definir como se protexe ou traballo especializado nun contexto de competencia irregular e transformación do sector.
Ao mesmo tempo, ou apoio institucional á Federación Ou Peirao evidencia que existe unha vontade de fortalecer ou colectivo, aínda que ou sector reclama medidas máis profundas.
Para as redeiras galegas, a cuestión é clara: sen recoñecemento, sen control do intrusismo e sen condicións dignas, ou futuro do oficio está en rocha.
E sen redeiras, a pesca galega perde unha dás súas pezas fundamentais.