- A Policía de Vigo sorprendeu a un furtivo con 27 ameixas en Bouzas. O dano non é a cantidade, senón a repetición destas prácticas ilegais.
Furtivismo diario: o mar tamén se esgota a beliscos
Non é a cantidade, senón o costume. Esa é a clave do furtivismo que, como pingas sobre pedra, termina erosionando a sustentabilidade do marisqueo galego. O pasado 25 de abril, a Policía Local de Vigo sorprendeu a un furtivo con 27 ameixas escondidas nos seus petos, en plena praia urbana de Bouzas. Podería parecer unha anécdota. Pero se cada xornada alguén leva unhas cantas, pronto non quedará nada que recoller.
Patrullas en baixamar e vixilancia reforzada
A operación comezou á primeira hora da mañá, tras recibir avisos veciñais que alertaban de actividade sospeitosa na zona do Paseo Paz Andrade. Unha patrulla percorreu a praia sen detectar movemento, pero outra unidade, pouco despois, localizou a un home faenando en Bouzas. O rexistro confirmou a sospeita: levaba 27 ameixas comúns nos seus petos.
O garda rural da Confraría de Pescadores de Vigo desprazouse ao lugar, devolveu os exemplares vivos á súa contorna natural e fíxose cargo da intervención, seguindo o protocolo.
O problema real: moitos poucos fan un gran dano
Nun banco marisqueiro, 27 ameixas non son nada. Pero se cada día alguén pesca fóra de control, o problema xa non é individual, senón estrutural. Esta modalidade de furtivismo urbano, silenciosa e recorrente, dana o equilibrio biolóxico dos bancos e desincentiva o esforzo de quen cumpre as normas, paga licenzas e respecta os paros biolóxicos.
O caso de Bouzas é especialmente delicado pola súa accesibilidade. A proximidade ao núcleo urbano e a ausencia de vixilancia continua converten a estas praias en obxectivo habitual de pequenas extraccións ilegais.
Protección do recurso: algo máis que vixilancia
Desde o sector insístese en que a vixilancia é necesaria, pero non suficiente. Fai falta concienciación social: que a cidadanía entenda que recoller ameixas sen permiso non é un acto inocente, senón un atentado diario contra un recurso común. E tamén é necesaria maior contundencia nas sancións para quen reinciden ou actúan con clara intencionalidade comercial.
A sustentabilidade do marisqueo non se xoga só en grandes decisións políticas, senón tamén neses pequenos xestos que, sumados, baleiran os areais. Por iso, cada ameixa conta.