- A UE busca reforzar o papel da pesca e a acuicultura, sectores estratéxicos aínda eclipsados por enerxías mariñas e outras actividades.
- O Parlamento Europeo pide integrar mellor a pesca e a acuicultura na planificación marítima, recoñecendo o seu papel crave na soberanía alimentaria.
A pesca e a acuicultura europeas volven ao centro do debate político comunitario, aínda que non precisamente pola súa fortaleza. Un recente informe da Comisión de Pesca do Parlamento Europeo advirte dunha realidade cada vez máis evidente no sector: ambas as actividades están a perder espazo —literal e figuradamente— fronte a outros usos do mar con maior peso económico, como a enerxía eólica mariña.
A mensaxe é claro: sen unha integración real na planificación marítima, o futuro da actividade pesqueira en Europa podería verse comprometido.
Unha planificación marítima que non convence o sector
O informe, aprobado por ampla maioría, pon o foco na falta de coordinación entre a Política Pesqueira Común (PPC) e outra normativas clave como a Directiva de Ordenación do Espazo Marítimo e a Directiva Marco sobre a Estratexia Mariña.
Os eurodeputados consideran que o actual marco xurídico non logrou garantir estabilidade nin previsibilidade para a pesca. De feito, denuncian que se perdeu unha oportunidade estratéxica para reducir conflitos entre os distintos usuarios do mar.
A diversidade de enfoques entre Estados membro —con plans vinculantes nalgúns países e meramente orientadores en outros— engade complexidade a un escenario xa tensionado pola crecente competencia polo espazo marítimo.
Pesca fronte a enerxía: un desequilibrio crecente
Un dos puntos máis críticos do informe é o recoñecemento explícito de que a pesca e a acuicultura están a ser “eclipsadas” por sectores máis poderosos, especialmente a enerxía offshore.
A expansión de parques eólicos mariños, xunto co aumento de áreas mariñas protexidas e zonas destinadas a defensa, está a reducir progresivamente as áreas dispoñibles para a actividade pesqueira.
Este fenómeno non só xera tensións, senón que tamén provoca un efecto colateral preocupante: moitos pescadores, especialmente os de pequena escala, optan por non participar nos procesos de consulta pública, ao sentirse en desvantaxe fronte a grandes actores industriais.
Reforzar a voz do sector pesqueiro
O Parlamento Europeo expón a necesidade de reformular os mecanismos de participación para garantir que as comunidades costeiras e os profesionais do mar teñan unha influencia real na toma de decisións.
Avógase por un enfoque “de abaixo cara arriba” (bottom-up), onde o coñecemento local e a experiencia directa de pescadores e acuicultores intégrense na planificación marítima.
Ademais, insístese en mellorar a coordinación entre países e entre administracións nacionais e rexionais, evitando decisións fragmentadas que acaben prexudicando ao sector.
Pesca e acuicultura: sectores estratéxicos
Máis aló do conflito polo espazo, o informe subliña un aspecto clave: a pesca e a acuicultura non son sectores residuais, senón piares estratéxicos para a Unión Europea.
O seu papel na soberanía alimentaria, a seguridade de subministración e o mantemento do emprego en zonas costeiras é fundamental. Nun contexto global marcado pola incerteza nos mercados alimentarios, esta dimensión adquire aínda maior relevancia.
Recoñecer esta importancia implica non só protexer o acceso aos recursos, senón tamén integrar estas actividades no deseño global das políticas marítimas europeas.
Galicia e o reto do equilibrio marítimo
En rexións como Galicia, onde a pesca e o marisqueo forman parte do tecido económico e cultural, este debate cobra especial intensidade.
A coexistencia con novas actividades, como a eólica mariña, expón retos concretos sobre o terreo: compatibilizar desenvolvemento enerxético e sustentabilidade do sector pesqueiro sen comprometer o emprego nin a biodiversidade.
A experiencia galega podería converterse nun laboratorio crave para testar modelos de planificación máis equilibrados e participativos.
O informe da Comisión de Pesca do Parlamento Europeo lanza unha advertencia que o sector leva anos sinalando: a presión sobre o espazo marítimo esixe decisións máis xustas e coordinadas.
Integrar plenamente a pesca e a acuicultura na planificación non é só unha cuestión sectorial, senón estratéxica para Europa. O reto agora será traducir estas recomendacións en políticas concretas que devolvan protagonismo a quen historicamente viviron do mar.