Os pesqueiros galegos de altura perden cota de tintoreira ou quenlla pero conservan a do peixe espada e gañan na do bonito do norte

O recente cume anual da Comisión Internacional para a Conservación do Atún Atlántico (ICCAT) en Exipto tivo repercusións substanciais para Galicia, unha rexión cunha rica historia pesqueira en España. Máis aló das medidas adoptadas para o atún vermello, a conferencia abordou asuntos cruciais relacionados con outras especies, como a quenlla e o peixe espada, afectando directamente á actividade pesqueira galega.

Dada a situación da que se partía o resultado das negociaciones poden calificarse como bastante aceptables ou positivas según a Organización de Productores Nacional de Palangre de Altura (Onnape), a que unha flota de 122 barcos acreditan a Galicia como a gran potencia comunitaria de palangre de superficie.

No que respecta ao atún vermello, as medidas máis rigorosas, que inclúen restricións de cotas e períodos de veda estendidos, teñen implicacións específicas para Galicia. A rexión vese desafiada a axustar as súas prácticas pesqueiras para cumprir con estas regulacións, o que podería xerar impactos económicos inmediatos. Con todo, espérase que estas accións fomenten a recuperación a longo prazo das poboacións de atún vermello.

Pero a sorpresa chegou da man do consello científico que acordou subir un 25% o TAC do bonito do norte, mais cando se mantienen as cotas para túnidos tropicales, patudo, listado e rabil, asi como as do atún roxo.

En canto á quenlla e o peixe espada, o cume tamén estableceu directrices para a súa xestión sostible. Estas medidas adicionais abren novas consideracións para a frota pesqueira galega, que deberá adaptarse aos requisitos específicos para cada especie, influíndo nas estratexias de captura e na diversificación das actividades pesqueiras.

A falta de informes científicos sólidos se propuxo incorporar unha estratéxia de xestión do peixe espada, a pesar de que había países a favor e otros en contra, polo que finalmente decideuse manter a cota para 2024.

A quenlla ou tintoreira tiñan un punto de partida millor, sin sobrepesca, nembergantes os científicos da Iccat para garantir a supervivencia a longo prazo desta especie, propuxo rebaixar dos 39 millones de kilos actuales da TAC a entre 22 e 25 millons de Kilos. Isto e menos dos 32,6 millons de kilos, que e o que a Iccat marca como rendimiento máximo sostible (RMS)

En xeral, en termos de cotas, Galicia experimenta tanto ganancias como perdas. As restricións máis estritas poden implicar unha diminución das cotas para algunhas especies, presentando un desafío para os pescadores galegos. Con todo, a loita contra a pesca ilegal beneficia á rexión ao garantir unha competencia máis xusta e protexer os recursos pesqueiros, o que podería traducirse nunha maior cota a longo prazo.

En canto aos portos galegos, algúns saen beneficiados mentres que outros enfrontan desafíos. Aqueles con unha maior diversificación nas especies capturadas e unha maior capacidade para cumprir coas regulacións ven favorecidos. Doutra banda, os portos que dependen en gran medida de especies afectadas polas restricións poderían enfrontar dificultades económicas temporais.

En resumo, o cume da ICCAT en Exipto non só impacta na pesca de atún vermello, senón que tamén inflúe na xestión de especies como a quenlla e o peixe espada. Galicia experimenta axustes nas cotas, con beneficios e desafíos, e os portos locais ven afectados de maneira diversa segundo a súa capacidade para adaptarse ás novas regulacións e diversificar as súas actividades pesqueiras.