- A histórica ORPAL, que chegou a liderar o palangre no caladoiro marroquí, disólvese tras décadas de peso económico no Barbanza.
Fin dunha era para o palangre barbancés
A ría de Arousa despide a un dos seus referentes históricos na pesca de altura. A Organización de Produtores de Pesca de Palangre (ORPAL), con sede en Ribeira, ha oficializado a súa disolución tras 43 anos de actividade, poñendo punto final a unha traxectoria que marcou o pulso económico e social do Barbanza. A decisión, adoptada por unanimidade na asemblea do pasado 16 de xullo, foi rexistrada pola súa secretaria, Ana González Muñiz, e o seu último presidente, José Antonio González Lijo.
De referente internacional a un só barco
Fundada en 1994 como herdeira da Asociación de Armadores de Palangre de Ribeira e Aguiño (1982), ORPAL chegou a agrupar a 70 buques, na súa maioría palangreiros de fondo, con empresas asociadas en Alxeciras, Canarias e Tenerife. A súa época dourada coincidiu coa bonanza do caladoiro marroquí, onde esta frota galega xogou un papel protagonista en capturas e exportación.
Pero 1999 marcou un punto de inflexión: a finalización do acordo pesqueiro con Marrocos obrigou a buscar alternativas en Mauritania, o Atlántico central e o Pacífico sueste, sen lograr o mesmo rendemento. En 2003 naceu ORPAL Internacional, apostando por sociedades mixtas como táboa de salvación. Con todo, o desgaste foi imparable: en 2008 só quedaban dez buques operativos, e hoxe a lista redúcese ao “Praia do Vilar”, inactivo desde hai dous anos e en venda.
Impacto económico e social no Barbanza
Máis aló do seu peso no sector pesqueiro, ORPAL foi un motor económico para Ribeira e a súa contorna, xerando emprego directo e indirecto en estaleiros, talleres, subministracións e lonxas. A súa desaparición supón a perda dunha estrutura de comercialización que durante décadas sostivo a economía de decenas de familias ligadas ao mar.
O ocaso de ORPAL reflicte tamén un cambio no mapa pesqueiro galego: a concentración empresarial, o encarecemento de custos operativos e a crecente dependencia de acordos internacionais reduciron a marxe de manobra de frotas que, como o palangre de fondo, vivían de caladoiros afastados.
Un legado que non se borra
Aínda que a súa frota xa non faene, o legado de ORPAL persiste na memoria colectiva da comarca. A historia dos seus armadores é a historia dunha pesca que soubo abrir roteiros e mercados, e que tamén padeceu as consecuencias dunha negociación internacional desfavorable para os intereses galegos. A súa disolución, máis que un peche administrativo, é o símbolo do final dunha etapa para o palangre de altura en Galicia.