- A presión das confrarías pontevedresas logra un cambio na Federación Galega e esixe a Mar soluciones urxentes para o sector pesqueiro galego.
A fractura que forzou o cambio nas confrarías galegas
A Federación Galega de Confrarías tivo que reaccionar con rapidez e contundencia tras o desafío aberto da súa homóloga en Pontevedra, que ameazou con abandonar o ente autonómico #ante a “pasividade e inmobilismo continuados”. O movemento das confrarías pontevedresas, lideradas por José Manuel Rosas, foi o catalizador dun xiro na folla de roteiro da federación galega, que agora admite a necesidade de repensar o seu funcionamento e a súa interlocución coa Consellería do Mar.
A tensión, lonxe de ser unha anécdota interna, pon en evidencia un modelo esgotado, con estruturas representativas que non están a responder ao ritmo nin á gravidade dos retos actuais do sector pesqueiro e marisqueiro galego.
Un malestar sostido e un ultimato claro
Durante meses, as confrarías pontevedresas trasladaron propostas, peticións e avisos sobre a necesidade de actualizar normativas clave e desbloquear problemas de xestión que afectan directamente ao día a día do sector. Nada se movía. Por iso, decidiron alzar a voz de forma pública e advertir: se non hai cambios reais, deixarán de participar activamente na federación galega e exercerán a súa representación de forma independente.
O comunicado da federación pontevedresa foi demoledor: denuncian unha deriva “en círculo” e un “grao de insatisfacción moi alto” entre os depósitos. A acusación principal é que a estrutura autonómica non se involucra de forma efectiva nos grandes desafíos do sector.
Resposta: xiro escenificado e mensaxe de unidade
A reacción foi rápida. Nunha reunión urxente de máis de dúas horas, os presidentes das federacións da Coruña, Lugo, Pontevedra e a autonómica asinaron un comunicado conxunto no que aseguran que “a federación sae fortalecida” da crise. Pero, máis aló das palabras, o xesto importante foi outro: recoñecer a necesidade dun “cambio de rumbo e dinámica de traballo”.
O presidente da Federación Galega, José Antonio Pérez Sieira, que días antes mostrouse “sorprendido” polas críticas, terminou asumindo a urxencia de reformular a estratexia. A presión, esta vez, funcionou.
Normativas pendentes e sancións que se acumulan
A fractura non é só política: ten consecuencias prácticas. As confrarías de Pontevedra esixen á Consellería do Mar que resolva de inmediato a aplicación de normativas clave para o sector. Entre elas, a regulación sobre a venda de excedentes de marisqueo en lonxa, a modificación do decreto de artes e aparellos en augas galegas, ou a norma que permitiría o traslado de especies a viveiros.
A ausencia desta última provocou xa “numerosos expedientes sancionadores”, o que supón un impacto directo sobre os traballadores do mar, que operan nun limbo legal pola falta de actualización normativa.
(José-Manuel-Rozas -2º izquerda- e Jose Antonio Perez -3º dereita- co Conselleiro do Mar e outros asistentes al XX Aniversario da Federacion Galega de Cofrarias)
Villares, convocado: esíxese unha resposta política
As catro federacións deron un paso conxunto máis: emprazar ao conselleiro Alfonso Villares a unha reunión urxente con todo o comité executivo autonómico. O obxectivo: poñer sobre a mesa os problemas que arrastra o sector e fixar prazos concretos para a súa solución.
A interlocución entre confrarías e administración é clave, pero só será útil se vai acompañada de feitos. O sector non necesita máis comunicados, senón cambios tanxibles que melloren a operativa, reduzan a carga burocrática e freen a inseguridade xurídica que hoxe sofren mariscadores e pescadores.
Riscos e oportunidades: un sector que non pode esperar
A ameaza de ruptura foi desactivada —polo menos por agora—, pero deixa unha advertencia clara: se non se traduce en reformas reais, volverá. A unidade das confrarías é unha ferramenta poderosa para negociar e defender os intereses do mar galego, pero só se funciona con axilidade, transparencia e compromiso.
O sector atravesa un momento especialmente delicado: presión normativa, envellecemento do persoal, incerteza ambiental, inflación de custos e escasa renovación xeracional. Neste contexto, calquera desconexión entre as bases e os seus órganos representativos pode resultar letal.
A crise obrigou a mover ficha. Agora a pregunta é se o cambio será profundo ou simplemente cosmético. As confrarías falaron. O mar, como sempre, espera respostas.