- O palangreiro galego «Novo Ruivo» cambia de propietario tras meses de abandono en Cabo Verde e promete saldar as débedas pendentes coa tripulación.
- O palangreiro galego «Novo Ruivo» será vendido tras permanecer máis dun ano inmobilizado en Cabo Verde con parte da súa tripulación atrapada en Mindelo. O armador asegura que abonará as débedas pendentes.
A longa e complicada situación do palangreiro galego «Novo Ruivo» parece achegarse ao seu desenlace. Tras máis dun ano de incerteza, problemas económicos e denuncias de abandono por parte da tripulación, o buque sería finalmente vendido, segundo confirmou o seu armador, que asegura que viaxará nos próximos días a Cabo Verde para pechar a operación e afrontar os pagos pendentes aos mariñeiros.
O caso do «Novo Ruivo» convertérase nun dos episodios máis delicados vividos recentemente pola flota pesqueira vinculada a Galicia en augas internacionais. Doce tripulantes, procedentes principalmente de Indonesia e Angola, permanecen aínda en Mindelo, en Cabo Verde, esperando unha solución definitiva tras meses de bloqueo laboral e económico.
Un ano de incerteza en Cabo Verde
A situación do «Novo Ruivo» levaba meses xerando preocupación tanto na contorna pesqueira como en organizacións vinculadas á defensa dos dereitos laborais marítimos. O buque permanecía inmobilizado en Cabo Verde, sen actividade e acumulando problemas financeiros que terminaron afectando directamente á tripulación.
A falta de liquidez e as dificultades operativas acabaron derivando en atrasos salariais, problemas loxísticos e unha situación que, segundo denunciaron diversas fontes do sector, deixou a varios mariñeiros practicamente atrapados no arquipélago africano.
Mindelo, un dos principais portos de Cabo Verde e escala habitual para numerosos pesqueiros atlánticos, converteuse durante meses no escenario dunha crise silenciosa que reflectiu a vulnerabilidade de moitos traballadores embarcados en flotas de longo percorrido.
Aínda que situacións similares ocorreron en distintos puntos do mundo, o caso adquiriu especial repercusión pola conexión galega do barco e pola prolongación do conflito.
A venda do buque abre unha saída ao conflito
Segundo as últimas informacións coñecidas, a venda do «Novo Ruivo» xa estaría pechada, pendente unicamente de formalizar algúns trámites e efectuar os pagos derivados da operación.
O armador confirmaría que viaxará persoalmente a Cabo Verde para culminar a transferencia do barco e atender as cantidades debidas aos tripulantes. Este movemento supoñería o desbloqueo dunha situación enquistada durante meses e permitiría iniciar a repatriación ou regularización laboral dos mariñeiros afectados.
No sector pesqueiro internacional, a venda dun buque adoita converterse nunha das poucas vías rápidas para resolver conflitos económicos cando as empresas armadoras atravesan problemas de financiamento ou acumulación de débedas.
No entanto, o caso volve poñer sobre a mesa a fraxilidade que sofren moitas tripulacións estranxeiras embarcadas en flotas de longa distancia, especialmente cando os barcos quedan retidos en terceiros países.
Galicia e a cara máis complexa da pesca internacional
Galicia mantén desde hai décadas unha forte presenza nos caladoiros internacionais, tanto a través de buques propios como mediante sociedades mixtas e operacións vinculadas a terceiros países. Esa expansión permitiu consolidar unha potente industria pesqueira globalizada, pero tamén incrementou a exposición a conflitos laborais, problemas xurídicos e crises financeiras fóra do territorio nacional.
O «Novo Ruivo» representa precisamente esoutra cara menos visible do negocio marítimo: barcos que operan lonxe de casa, tripulacións multinacionais e complexas estruturas empresariais sometidas á presión dos custos, o combustible, os mercados e as cotas pesqueiras.
Nos últimos anos, o sector vén alertando alén dun incremento das dificultades económicas derivadas do aumento de gastos operativos, a caída de rendibilidade nalgunhas pesqueiras e o endurecemento normativo internacional.
Moitos armadores recoñecen que manter operativa unha embarcación de palangre en determinados caladoiros resulta cada vez máis complicado, especialmente para empresas de menor dimensión.
A situación das tripulacións estranxeiras
Un dos aspectos que máis impacto xerou neste caso foi a situación humana dos mariñeiros afectados. A maioría proceden de países asiáticos e africanos, unha realidade habitual en parte da flota internacional, onde a contratación de man de obra estranxeira converteuse en práctica común debido á falta de remuda xeracional e persoal embarcada en Europa.
Cando xorden problemas financeiros ou administrativos, estas tripulacións adoitan atoparse nunha posición especialmente vulnerable, lonxe dos seus países e dependendo de intermediarios, consulados ou axudas locais.
Diversas organizacións marítimas internacionais levan anos reclamando maiores mecanismos de protección para estes traballadores, especialmente en casos de abandono de buques ou falta de pagamentos salariais prolongados.
Un episodio que deixa leccións ao sector
A posible resolución do conflito do «Novo Ruivo» supón un alivio para os tripulantes e as súas familias, pero tamén deixa importantes reflexións para o conxunto do sector marítimo-pesqueiro.
A sustentabilidade económica da flota, a protección laboral das tripulacións e a necesidade de reforzar mecanismos internacionais de control volven situarse no centro do debate.
Mentres o barco cambia de propietario e trata de pechar un dos episodios máis difíciles da súa historia recente, o caso evidencia ata que punto a pesca internacional continúa enfrontándose a desafíos que van moito máis alá da actividade extractiva.