- A crítica das mariscadoras galegas evidencia unha crise no sector: cotas baixas, falta de apoio e un abandono progresivo dos bancos marisqueiros.
A crise do marisqueo: abandono e incerteza
O marisqueo a pé, unha das actividades máis representativas da economía e cultura galega, atópase nun momento crítico. As mariscadoras e agrupacións de diversas localidades (Illa de Arousa, Carril, Vilaxoán, Rianxo, O Grove, Noia) denuncian sentirse abandonadas pola Xunta de Galicia, cun panorama de baixos ingresos, axudas insuficientes e medidas estruturais ausentes que poñen en risco a súa subsistencia.
Un sector afogado por cotas, prezos e falta de apoio
As cotas diarias, insuficientes para cubrir os custos básicos, xunto coa caída dos prezos do marisco, están empurrando ás traballadoras cara a unha situación insostible. En 2023, segundo o informe de IGADE, cada mariscadora perdeu unha media de 5.300 euros respecto ao quinquenio anterior. Ademais, o impacto de riadas como as de 2021 e 2023 agravou a situación, con perdas masivas nos bancos marisqueiros e unha recuperación que non chega.
As axudas públicas, lonxe de resolver o problema, acaban xerando máis frustración. As mariscadoras destacan que a única axuda da Xunta tras a riada de 2023 foi un pago único de 550 euros, insuficiente para cubrir os gastos de seguridade social ou semente. A demora no pago das axudas do FEMPA, condicionadas por criterios que penalizan a inactividade forzada polas riadas, agrava aínda máis a situación.
Menos mariscadoras, menos futuro
A falta de apoio e o desgaste do sector reflíctense no abandono progresivo da actividade. En Carril, o número de mariscadoras pasou de 93 hai sete anos a 59 na actualidade, cunha previsión de descender a 54 en 2025. A escaseza de medidas reais para rexenerar os bancos marisqueiros e o saneamento integral das rías son para elas unha sentenza de desaparición.
“Axudas-propaganda” e un cambio de modelo produtivo
As mariscadoras critican a Xunta por centrarse en campañas propagandísticas, anunciando pequenas accións como grandes logros. Por exemplo, os 45.000 euros destinados a sementar en catro confrarías contrastan cos 60.000-80.000 euros que cada agrupación inviste anualmente cos seus propios recursos.
Acusan ademais á administración de apostar por un cambio de modelo produtivo que deixa atrás sectores tradicionais como o marisqueo, favorecendo proxectos como a planta de celulosa de ALTRI ou a mina de Touro. “O abandono do marisqueo a pé non só afecta a nós, senón á economía e identidade de Galicia no seu conxunto”, afirman.
Chamamento á mobilización
Fronte a esta realidade, as mariscadoras fan un chamamento á sociedade galega para unirse á loita pola protección das rías e o sector marisqueiro. O domingo 15 de decembro, convocan unha mobilización en Santiago para dicir alto e claro: ALTRI NON. “É hora de berrar por un futuro sostible, polos nosos mares e polo noso traballo”.