O marisqueo á boia arrinca con bo prezo e pouco tamaño

  • A campaña invernal do marisqueo á boia na ría de Vigo deixa boas cotizacións pero capturas pequenas e menor rendemento que en 2024.

O inverno chega con bancos abertos e prezos á alza

Os bancos de inverno da ría de Vigo volveron á actividade. Desde o 1 de outubro, as confrarías de Cangas e Moaña iniciaron a campaña de marisqueo á boia en zonas resgardadas —Tirán, Rodeira e Liméns—, cun balance inicial desigual: bos prezos, pouco crecemento e escasa abundancia.

A babosa, especie estrela do arranque, cotiza en Cangas a 27,05 €/kg e en Moaña a 27,61 €/kg, unha subida media de oito euros respecto a a pasada tempada. Pero a ameixa loura mantén a súa tendencia á baixa —apenas supera o 10 €/kg— e a ameixa fina, outrora símbolo do valor engadido galego, é case anecdótica: medio quilo en Moaña e ningunha captura en Cangas.

Bivalvos presentes, pero sen desenvolvemento suficiente

O patrón Fran Rodríguez, do Nuncamais, resume a sensación xeral: “Hai marisco, pero pequeno. O ano pasado saía máis feito”. Tras unha xornada de case seis horas no mar, regresou con apenas dous quilos de carneiro, que, a pesar da súa escaseza, alcanza 11,67 €/kg.

Os mariscadores coinciden en que o tamaño do bivalvo reflicte un crecemento máis lento que o pasado ano, condicionado pola temperatura da auga e a escaseza de alimento nalgúns fondos. As confrarías esperan que as próximas mareas de outono favorezan a maduración do marisco antes das campañas do Nadal.

Control reforzado para garantir transparencia

A vixilancia tamén é noticia. No peirao de rederas de Cangas, unha guardapesca marítima da empresa S.P.R. Seguridade —contratada pola Asociación de Marisqueo á boia da Ría de Vigo— controla unha a unha as descargas diarias.
Cada bolsa pésase e calibra na rampla, verificando o cumprimento das tallas mínimas e topes establecidos pola Consellería do Mar:

  • 3 kg de carneiro por tripulante
  • 8 kg de babosa
  • 16 kg de loura
  • 1 kg de fina, entre outras limitacións, con posibilidade de compensacións cruzadas segundo as capturas.

A presenza de persoal de seguridade externo reforza a rastrexabilidade e transparencia nun sector que, pola súa escala artesanal, necesita garantir a legalidade e sustentabilidade de cada quilo que chega a lonxa.

Datos da ría: menos cantidade, máis valor

Segundo os rexistros do primeiras tres xornadas de traballo (mércores, xoves e luns), o rendemento foi sensiblemente inferior ao do mesmo período de 2024:

  • Cangas: 161,2 kg de babosa (4.360 €), fronte ao 737 kg do pasado ano (14.124 €).
  • Moaña: 146 kg de babosa (4.031 €), con prezos máis altos pero menos volume.
  • A loura cae con forza: 90 kg en Cangas fronte a 116 kg en 2024 e 417 kg en Moaña fronte ao 2.862 kg do ano anterior.
  • De carneiro, 37,5 kg en Cangas e 125 kg en Moaña, ambas as cifras por baixo do exercicio anterior.

O incremento de prezos compensa parcialmente a redución de volume, pero o balance económico segue lonxe das cifras de 2024.

Factores ambientais e biolóxicos en xogo

O baixo desenvolvemento do bivalvo preocupa aos técnicos e ao propio sector. Fuentes da ría apuntan a varios factores posibles:

  • Temperaturas inusualmente altas durante o verán, que alteraron o ritmo de crecemento do molusco.
  • Presión extractiva moderada, que permitiu a rexeneración dalgúns bancos, pero non suficiente engorde.
  • Dinámica de nutrientes variable por cambios na intensidade do afloramiento costeiro.

Os informes do Intecmar (Instituto Tecnolóxico para ou Control do Medio Mariño) serán determinantes nas próximas semanas para decidir os días hábiles e garantir a sustentabilidade biolóxica dos bancos.

Sector con oficio, paciencia e preocupación

Moitos mariscadores recoñecen que, a pesar das dificultades, o marisqueo á boia segue sendo un oficio con futuro se se protexe ben. José Bastón, que cambiou a nécora pola babosa, resúmeo con ironía: “Mellor traballar de día, aínda que sexan tres quilos. Pero se segue así, volveremos ao mar de noite”.

O sector confía en que o repunte de prezos manteña a rendibilidade mínima mentres o marisco alcanza o calibre comercial adecuado. A longo prazo, a prioridade pasa pola xestión coordinada entre confrarías e administración, o reforzo dos plans de rexeneración e a adaptación aos ciclos biolóxicos cada vez máis imprevisibles do litoral galego.

Campaña prudente, pero con esperanza

A campaña de inverno do marisqueo á boia comeza con sinais mixtos: menos marisco e tamaños modestos, pero prezos en máximos históricos.
Os patróns coinciden nunha mensaxe: “Ou mar dá ou que pode”.
E aínda que o balance inicial é curto, a esperanza mantense á boia mentres o mar respira entre mareas.