- A costeira do bonito arrinca con poucas capturas e altos custos, mentres a flota atunera europea logra estabilidade no Índico para os próximos anos.
- A campaña do bonito do norte comeza con dificultades para a flota galega, obrigada a pescar a máis de mil quilómetros da costa. Ao mesmo tempo, a UE logra manter a súa cota de atún no océano Índico, garantindo estabilidade ao sector atunero.
O bonito faise esperar mentres a UE asegura cota para os atuneros
A pesca de túnidos vive estes días dúas realidades moi diferentes. Mentres a flota bonitera galega e cantábrica afronta un dos comezos de campaña máis complicados dos últimos anos, con barcos obrigados a percorrer máis de mil quilómetros para atopar peixe, os grandes atuneros europeos celebran o resultado da última reunión internacional celebrada en Maldivas, onde a Unión Europea logrou manter os seus dereitos de pesca sobre o atún de aleta amarela no océano Índico.
Dous escenarios distintos, pero unidos por unha mesma preocupación: a necesidade de garantir a rendibilidade e sustentabilidade dunhas pesqueiras cada vez máis condicionadas polos cambios no comportamento das especies, os custos operativos e a competencia internacional.
A costeira do bonito arrinca con incerteza
A campaña do bonito do norte xa comezou en Galicia, aínda que as primeiras semanas están a ser especialmente complicadas para a flota.
As primeiras descargas rexistradas nas lonxas galegas reflicten unha situación marcada polas longas distancias de navegación e as escasas capturas. Os barcos tiveron que desprazarse ata augas situadas ao nordeste dos Azores e a máis de mil quilómetros da costa galega para localizar os primeiros bancos de Thunnus alalunga.
A primeira gran descarga da tempada tivo lugar en Burela, onde o pesqueiro vasco Gure Fátima desembarcou preto de 2.100 quilos de bonito. As mellores pezas alcanzaron os 17 euros por quilo, aínda que o volume comercializado segue sendo insuficiente para compensar os elevados custos da campaña.
Días antes, o pesqueiro galego Ramón Estefanía inaugurara a tempada en Vigo con apenas 683 quilos de capturas.
Combustible caro e capturas escasas
O principal problema para a flota non é unicamente atopar peixe, senón facelo de forma rendible.
Os barcos están a realizar mareas longas e consumindo grandes cantidades de combustible en busca de bancos dispersos. Moitos pesqueiros regresan temporalmente a porto unicamente para encher gasóleo e cargar víveres antes de volver á zona de pesca.
O combustible continúa sendo un dos maiores custos de explotación para as embarcacións boniteras. Aínda que os prezos baixaron respecto aos máximos rexistrados en anos anteriores, seguen situándose en niveis que preocupan seriamente a armadores e tripulacións.
A iso súmase a incerteza xerada por factores climáticos e oceanográficos que están a alterar os roteiros migratorios tradicionais dos túnidos no Atlántico nordeste.
Unha pesqueira estratéxica para Galicia
A costeira do bonito é moito máis que unha campaña pesqueira.
Cada verán mobiliza unha importante actividade económica en portos como Burela, Celeiro ou Vigo, xerando traballo en lonxas, industrias conserveiras, empresas de transporte, comercializadoras e negocios vinculados á hostalería.
España dispón este ano dunha cota próxima ás 28.000 toneladas de bonito do norte, superior á de campañas anteriores. O sector mantén a esperanza de que os bancos de peixe aproxímense ás zonas habituais de pesca durante as próximas semanas e permitan recuperar o ritmo de
capturas.
Os atuneros europeos logran estabilidade no Índico
Mentres tanto, a flota atunera europea recibiu unha noticia moito máis positiva.
A trixésima reunión da Comisión do Atún do Océano Índico (IOTC), celebrada en Malé, capital das Maldivas, concluíu cun acordo que garante a estabilidade das cotas comunitarias de atún de aleta amarela (yellowfin) durante os próximos dous anos.
A organización Europêche valorou moi positivamente o resultado das negociacións, destacando o traballo realizado pola delegación da Unión Europea.
O novo Total Admisible de Capturas (TAC) para 2027 e 2028 quedará fixado en 436.867 toneladas, unha cifra inferior ao actual pero compatible coas recomendacións científicas para garantir a sustentabilidade do recurso.
O máis importante para a flota comunitaria é que a UE mantén intacta a súa cota, evitando recortes que poderían afectar á competitividade do sector.
Máis control e mellor xestión dos recursos
A reunión tamén serviu para reforzar as medidas de control e vixilancia no Índico.
As partes acordaron mellorar a recompilación de datos pesqueiros, endurecer as condicións para os transbordos en alto mar e avanzar na inclusión de embarcacións de menor tamaño dentro do rexistro oficial da organización.
Así mesmo, aprobáronse medidas para reducir as capturas accidentais de raias mobula e establecéronse novos mecanismos de xestión para especies como o peixe espada.
Outro dos acordos salientables permitirá substituír buques auxiliares obsoletos por outros máis modernos sen incrementar a capacidade pesqueira global da flota.
Segundo o sector, esta medida contribuirá a mellorar a seguridade marítima, facilitar a remuda xeracional e manter o emprego nunha actividade estratéxica para numerosos portos europeos.
Competencia internacional e esixencias sociais
Durante o cume tamén se abordou a necesidade de reforzar as garantías laborais na pesca internacional.
A patronal europea defendeu que todas as flotas que operan nos mercados mundiais cumpran estándares equivalentes en materia social, laboral e medioambiental.
Neste contexto, Europêche reclama a Bruxelas que limite o acceso preferente ao mercado comunitario de produtos pesqueiros procedentes de terceiros países cando non acrediten o cumprimento das mesmas esixencias que soportan as empresas europeas.
O obxectivo é evitar situacións de competencia desleal que poidan prexudicar ás flotas comunitarias.
Un sector que mira ao futuro entre a cautela e a esperanza
A actualidade dos túnidos reflicte as dúas caras da pesca moderna.
Por unha banda, a incerteza diaria que vive a flota bonitera galega, obrigada a percorrer centos de millas para atopar peixe e facer fronte a custos cada vez máis elevados. Por outro, a importancia dos acordos internacionais para garantir a estabilidade de grandes pesqueiras que xeran miles de empregos e abastecen a mercados de todo o mundo.
Mentres os boniteros continúan rastrexando o Atlántico en busca dos bancos que permitan salvar a campaña, os atuneros europeos celebran asegurar o seu futuro inmediato no Índico. Dúas realidades distintas que mostran ata que punto a xestión dos recursos mariños e a rendibilidade da pesca están hoxe máis conectadas que nunca.