O atún vermello consolida a súa maior recuperación histórica

  • ICCAT aproba un forte aumento de cota de atún vermello para a UE e España roza as 8.000 toneladas nunha recuperación considerada exemplar no Atlántico.

Un incremento de cota que marca época

O atún vermello do Atlántico, especie símbolo da xestión internacional, volve protagonizar un fito. A Comisión Internacional para a Conservación do Atún Atlántico (ICCAT) aprobou un aumento de 3.661 toneladas adicionais para a Unión Europea, consolidando unha recuperación que, hai dúas décadas, parecía imposible.

A decisión —que aínda deberá pasar polo Consello de Ministros de Pesca da UE os días 11 e 12 de decembro— confirma que o modelo de control, ciencia e vixilancia aplicado nesta pesqueira funciona. E funciona de forma extraordinaria.

España roza xa as 8.000 toneladas

Coa nova repartición comunitaria a piques de pecharse, España sitúase preto das 8.000 toneladas de cota nacional, un salto notable respecto a as 6.783 asignadas no último período.

A novidade máis relevante, segundo fontes do propio sector, non é só cuantitativa: o Goberno prevé aprobar un Real Decreto que abrirá por primeira vez a participación económica na pesqueira a novos segmentos, entre eles:

  • pesca recreativa e deportiva,
  • artes menores,
  • frotas historicamente marxinais na repartición.

Para moitas asociacións consultadas, esta apertura supón unha oportunidade para corrixir desigualdades arrastradas durante anos, sempre que se garanta un acceso ordenado e compatible coa sustentabilidade.

Un exemplo mundial de recuperación mariña

A recuperación do atún vermello é considerada un caso de estudo internacional, citado en foros científicos e de xestión. A combinación de:

  • plans de recuperación estritos,
  • observadores a bordo,
  • sistemas de rastrexabilidade avanzados,
  • peches e controis reforzados,
  • e cooperación entre administracións e frotas,

permitiu reverter unha situación crítica nos anos 2000. Hoxe, os indicadores biolóxicos mostran un stock robusto, estable e con tendencia crecente, o que apoia a decisión de ampliar cotas sen poñer en risco a sustentabilidade.

Impacto directo no sector mar-industria

O aumento de cota non é só unha boa noticia para as frotas de cerco, palangre e almadraba. O efecto arrastra a toda a cadea:

  • Estaleiros, con pedidos de modernización.
  • Industria transformadora, con maior dispoñibilidade de produto.
  • Comercialización, que afronta un impulso en mercados europeos e asiáticos.
  • Restauración e peixarías, que poderán ofrecer máis produto nacional certificado.
  • Diversas fontes do sector consultadas por Costa Oeste coinciden en que este incremento permitirá estabilizar prezos e achegar visibilidade á planificación de campañas, algo clave para empresas que operan en mercados con forte competencia global.

Galicia tamén mira ao Atlántico

Aínda que a pesqueira de atún vermello non é central para a frota galega, si ten relevancia crecente para:

  • palangreiros de altura,
  • barcos mixtos que combinan especies,
  • e operadores vinculados a transformación e exportación.

A comunidade, ademais, participa na industria metalmecánica e loxística asociada ao túnido, polo que cada incremento na dispoñibilidade de materia prima xera efecto positivo en porto, talleres e conserveiras.

Sustentabilidade: o piar que o fixo posible

Todos os actores implicados —desde científicos ata organizacións pesqueiras— coinciden en que o éxito non debe entenderse como un punto final, senón como unha fase decisiva.

O reto agora é dobre:

  • manter un sistema de control rigoroso que evite retrocesos,
  • e deseñar unha repartición máis inclusiva que represente a diversidade real do sector.

ICCAT, pola súa banda, seguirá revisando o estado do stock con datos científicos actualizados, o elemento que guiou a recuperación desde o primeiro día.

Unha historia de éxito… e un desafío de futuro

O incremento aprobado este ano ratifica que a sustentabilidade ben xestionada non só preserva a especie, senón que xera emprego, valor económico e seguridade para todo o ecosistema pesqueiro.

O atún vermello demostra que, cando a xestión funciona, o mar responde.