- A entrada de atún tailandés sen aranceis podería afectar á industria conserveira galega, líder en Europa.
A industria galega en alerta: o atún tailandés baixo a lupa
A posible inclusión das conservas de atún no acordo de libre comercio entre a Unión Europea e Tailandia acendeu as alarmas no sector conserveiro galego. A preocupación radica en que o país asiático, principal produtor mundial, podería introducir ata 24.000 toneladas de atún no mercado europeo sen aranceis nos próximos dous anos, o que poñería en risco a estabilidade do sector en Galicia.
Un impacto directo na industria conserveira galega
A industria galega de conservas de atún é líder a nivel europeo, especialmente a través da representación de Anfaco-Cecopesca, que agrupa a máis de 250 empresas do sector. Destas, o 57% atópanse en Galicia, xerando preto de 14.300 millóns de euros e máis de 26.000 empregos, o 70% deles na comunidade.
A posible entrada masiva de atún tailandés sen aranceis supoñería unha baixada significativa de prezos no mercado comunitario, o que podería desencadear unha redución de investimentos, a deslocalización da produción e a perda de cohesión territorial e industrial. Esta situación pon en perigo a sustentabilidade dunha industria que se consolidou grazas ao esforzo de miles de traballadores galegos.
Sustentabilidade fronte a prácticas cuestionables
Mentres a frota europea de cerco consolidouse como referente internacional en sustentabilidade e boas prácticas, cumprindo con certificacións de alta esixencia como o selo MSC e os estándares Aenor e Arnor, Tailandia enfronta un contexto moi distinto. O país asiático está a ser investigado por organismos internacionais debido a violacións de dereitos humanos, laborais e ambientais. Entre as prácticas sinaladas atópanse casos de traballo forzado, tráfico de persoas e pesca ilegal, non declarada e non regulamentada.
Esta asimetría regulatoria xera unha competencia desleal que penaliza a quen cumpre cos estándares europeos, favorecendo a entrada de produtos de dubidosa procedencia. Ademais, esta situación expón riscos para a seguridade alimentaria europea, unha cuestión crítica para a cadea de valor da pesca.
Unidade política en defensa do sector galego
O conselleiro do Mar, Alfonso Villares, fixo un chamamento a todas as forzas políticas para que mostren unidade na oposición á inclusión das conservas de atún no acordo comercial con Tailandia. Segundo Villares, permitir o acceso ao mercado europeo sen aranceis supón un erro estratéxico que ameaza a sustentabilidade da industria galega, que lidera a produción europea de conservas de atún.
Esta postura foi trasladada ao comisario de Pesca da UE, Costas Kadis, en repetidas ocasións, defendendo a necesidade de aplicar os principios de igualdade de condicións (level playing field) no mercado pesqueiro europeo. A Xunta de Galicia traballa actualmente na revisión da Política Pesqueira Común (PPC), buscando asegurar que as condicións regulatorias favorezan a quen aposta por prácticas sostibles e respectuosas co medio ambiente.
Defender o liderado galego no mercado europeo
A Xunta reiterou o seu compromiso de protexer a competitividade do sector conserveiro galego, promovendo unha fronte común entre administración e empresas para garantir a súa viabilidade a longo prazo. A colaboración público-privada é fundamental para manter o liderado europeo nun contexto de crecente presión comercial desde terceiros países.
Se finalmente permitísese a entrada do atún tailandés sen aranceis, Galicia podería ver comprometido un sector crave que xera emprego e riqueza no territorio. A defensa da industria galega de conservas non só é unha cuestión económica, senón tamén de xustiza social e sustentabilidade.
O futuro do atún galego: preservar a calidade e o emprego
O sector conserveiro galego enfronta un dos seus maiores desafíos. A ameaza dunha competencia desleal pon en risco non só a economía local, senón tamén o esforzo sostido de miles de traballadores comprometidos coa pesca responsable.
Para o sector marítimo galego, a prioridade segue sendo clara: protexer o emprego, garantir a calidade dos produtos e manter o liderado europeo fronte á presión de mercados internacionais menos rigorosos en termos laborais e ambientais.