- As mariscadoras galegas denuncian que seguen pagando cotas do ISM mentres acumulan cinco meses sen ingresos e esixen medidas urxentes.
- A crise do marisqueo a pé en Galicia agrávase. As traballadoras denuncian cinco meses sen ingresos, a cobranza de cotas do ISM e a falta de respostas efectivas por parte das administracións.
Febreiro. Marzo. Abril. Maio. E o calendario segue avanzando.
Cinco meses despois do inicio da crise que afecta o marisqueo a pé en Galicia, centos de traballadoras continúan sen ingresos regulares mentres seguen chegando as obrigacións económicas. A última mostra desa realidade volveu a coincidir coa cobranza das cotas do Instituto Social da Mariña (ISM), unha situación que reavivou a indignación no sector.
Cinco meses sen ingresos, pero as cotas seguen chegando.
Cos bancos marisqueiros aínda lonxe de recuperarse e sen axudas suficientes para compensar as perdas acumuladas, numerosas familias afrontan unha situación económica cada vez máis complicada.
Desde o colectivo Abrandases Salgadas denuncian que a crise alcanzou un punto límite e reclaman medidas urxentes que vaian máis aló de anuncios e promesas.
Unha crise social que xa supera o ámbito produtivo
O que comezou como unha grave crise ambiental e produtiva nos bancos marisqueiros galegos transformouse nunha emerxencia social de gran magnitude.
As consecuencias dos temporais rexistrados durante o inverno afectaron seriamente a numerosos bancos de ameixa e berberecho, provocando unha drástica redución da actividade extractiva en moitas zonas do litoral galego.
A falta de recurso e a inviabilidade económica das xornadas de traballo deixaron por centos de profesionais sen ingresos durante meses.
O impacto resulta especialmente duro nun sector altamente feminizado, onde boa parte das traballadoras dependen directamente do que obteñen cada día nas praias e bancos marisqueiros.
Moitas delas tiveron que recorrer novamente ao apoio de familiares para afrontar gastos cotiáns, unha situación que crían superada despois de anos de traballo e esforzo.
O pago das cotas do ISM aumenta a indignación
A chegada do día de cobranza das cotas do Instituto Social da Mariña reavivou o malestar entre as profesionais do sector.
Desde Mulleres Salgadas lembran que detrás de cada recibo existen persoas e familias que levan meses sen poder desenvolver con normalidade a súa actividade.
“Detrás de cada recibo hai persoas, familias enteiras e vidas sostidas con enorme esforzo. Non son números. Non son meros expedientes”, sinalan desde o colectivo.
As mariscadoras consideran incomprensible que continúen esixíndose pagos a profesionais que atravesan unha situación excepcional e que, en moitos casos, carecen actualmente de ingresos suficientes para asumir esas obrigacións.
A organización reclama sensibilidade institucional e medidas extraordinarias adaptadas a unha realidade que consideran insostible.
O sector rexeita endebedarse para sobrevivir
Durante os últimos meses expuxéronse diferentes fórmulas de financiamento para intentar aliviar a situación económica do sector.
Con todo, as mariscadoras insisten en que os créditos non poden converterse na principal resposta ante unha crise provocada por circunstancias alleas ás traballadoras.
“Cando hai persoas que levan meses sen ingresos, ou crédito non é unha solución. *É unha carga máis”, sosteñen.
Desde o colectivo consideran que aumentar o endebedamento só trasladaría o problema ao futuro sen resolver as necesidades inmediatas de quen leva meses sen poder xerar ingresos.
Por iso reclaman axudas directas axustadas ás perdas reais e mecanismos de protección social que permitan garantir a continuidade da actividade.
Axudas insuficientes e sensación crecente de abandono
Aínda que nas últimas semanas anunciáronse distintas iniciativas de apoio e convenios con entidades do sector, o malestar continúa crecendo en numerosas zonas costeiras.
As traballadoras consideran que as medidas adoptadas ata o de agora resultan insuficientes para compensar os efectos dunha paralización que xa alcanza os cinco meses.
Entre as principais demandas do sector destacan:
- Axudas directas vinculadas ás perdas reais.
- Suspensión ou bonificación temporal das cotas do ISM.
- Protección social efectiva para as familias afectadas.
- Rexeneración urxente dos bancos marisqueiros.
- Un plan de recuperación estrutural para o marisqueo galego.
Desde Mulleres Salgadas insisten en que non buscan solucións temporais nin medidas de emerxencia puntuais.
“Non queremos máis atrasos. Non queremos máis escusas. Non podemos agardar máis”, afirman.
Galicia xógase moito máis que unha campaña marisqueira
O problema transcende xa a actividade extractiva.
A paralización do marisqueo repercute directamente nas economías familiares, nas lonxas, nas prazas de abastos e en numerosos negocios vinculados ao mar que dependen da actividade diaria das mariscadoras.
Pero tamén afecta a algo menos visible: a autonomía económica de centos de mulleres que durante décadas contribuíron ao sostemento social e económico das comunidades costeiras galegas.
“Está en xogo a autonomía dás abrandases. Ou dereito a vivir do noso traballo. Con dignidade”, lembran desde o colectivo.
O sector esixe decisións inmediatas
As mariscadoras consideran que a situación require unha resposta coordinada entre a Xunta de Galicia, o Instituto Social da Mariña e o resto de administracións implicadas.
Reclaman medidas xustas, valentes e inmediatas que permitan aliviar a presión económica e garantir a viabilidade futura dunha actividade esencial para moitas localidades costeiras.
Cinco meses despois do inicio da crise, o sector segue esperando respostas mentres as obrigacións continúan chegando puntualmente e os ingresos seguen sen facelo.
Para moitas traballadoras do mar, a imaxe dun novo recibo do ISM cargado na conta converteuse no símbolo dunha situación que consideran cada vez máis inxusta e difícil de soster.