Galicia esixe voz propia na política pesqueira da UE

  • Galicia reclama a rexionalización da política pesqueira europea para dar máis poder ás comunidades costeiras na toma de decisións.

Galicia esixe voz propia na política pesqueira da UE

Mentres Bruxelas mantén o temón da Política Pesqueira Común, Galicia levanta a voz para reclamar máis autonomía e protagonismo nas decisións que afectan directamente á súa costa, a súa frota e a súa economía. A demanda non é nova, pero esta vez chega reforzada desde a Conferencia de Rexións Periféricas e Marítimas (CRPM), coa comunidade galega á fronte do grupo de traballo Marítimo e de Pesca.

Un novo rumbo: máis descentralización para decidir desde a costa

Durante un encontro co comisario europeo de Pesca e Océanos, Costas Kadis, celebrado en Bruxelas, Galicia puxo sobre a mesa unha proposta clara: regionalizar a política pesqueira europea. O obxectivo? Que as comunidades costeiras altamente dependentes do mar —como Galicia— participen directamente na toma de decisións xunto aos Estados membro, representantes do sector e ONG.

Esta descentralización permitiría adaptar as normas á realidade de cada territorio, aproveitando o coñecemento técnico e a experiencia das rexións pesqueiras. Desde Galicia deféndese un modelo de cogobernanza xa implantado entre Xunta e sector, que podería servir como referencia na nova arquitectura da Política Pesqueira Común.

A primeira potencia pesqueira de Europa quere ser escoitada

Con máis de 50.000 empregos directos vinculados ao mar e preto do 5% do PIB rexional xerado por actividades marítimo-pesqueiras, Galicia non é unha rexión máis, senón a principal potencia pesqueira de Europa. Aínda así, as súas propostas e necesidades non sempre atopan eco nos corredores de Bruxelas.

Leste foi o terceiro encontro do conselleiro Alfonso Villares con Kadis, o que evidencia o interese galego por consolidar unha interlocución directa coas institucións europeas en defensa dun sector estratéxico e profundamente arraigado no territorio.

Competencia desleal: o caso Tailandia

Outro dos eixos que Galicia quixo poñer na axenda comunitaria é a necesidade de protexer o mercado interior europeo fronte a produtos de países terceiros —como Tailandia— que operan baixo normas ambientais e laborais moito menos esixentes.

Desde a comunidade alértase do impacto de acordos de libre comercio que permiten a entrada masiva de conservas de atún producidas sen garantías mínimas de sustentabilidade, hixiene ou dereitos laborais. Galicia, que produce o 60% da conserva europea, ve neste tipo de prácticas unha ameaza directa para a súa industria e un claro caso de competencia desleal.

A demanda é sinxela pero firme: mesmas regras para todos. Se Europa esixe estándares altos ás súas frotas e transformadoras, tamén debe esixirllos a quen exporta cara ao seu mercado.

Economía azul: máis que unha estratexia, unha oportunidade

Máis aló da defensa sectorial, Galicia aproveitou o encontro para presentar a súa Estratexia de Economía Azul. Un plan que busca aproveitar o potencial do mar non só en pesca, senón en biotecnoloxía, enerxías mariñas, formación ou innovación.

A economía azul é vista por Galicia como un camiño para diversificar o seu modelo produtivo sen perder a súa identidade marítima. Por iso, propúxose a Kadis unha visita oficial á comunidade coincidindo co evento European Maritime Day In My Country o próximo xuño, para coñecer de primeira man os avances e retos do litoral galego.

Conclusión: Galicia quere decisións feitas desde o mar

Lonxe dunha postura institucional baleira, Galicia lanza unha mensaxe clara: non se pode construír unha política pesqueira eficaz sen escoitar a quen vive do mar. Regionalizar a toma de decisións non é só unha cuestión de autonomía, senón de eficacia, xustiza e sustentabilidade.

Mentres a UE debate reformas, o sector galego pide pasar de oínte a protagonista. Porque quen mellor coñece o mar… é quen o pisa cada día.