- O comisario europeo de Pesca e Océanos, Costas Kadis, aposta por unha xestión pesqueira baseada en avaliacións de impacto específicas, descartando prohibicións xeneralizadas do arrastre en áreas mariñas protexidas.
Nun xiro significativo na política pesqueira da Unión Europea, o novo comisario de Pesca e Océanos, Costas Kadis, deixou clara a súa intención de afastarse das restricións amplas e sen distinción que caracterizaron o mandato do seu predecesor, Virginijus Sinkevicius. Durante un evento organizado por Politico xunto con Oceano Azul Foundation e Europe Jacques Delors, Kadis subliñou que as decisións futuras basearanse en avaliacións de impacto detalladas e específicas para cada área mariña protexida, permitindo a pesca de arrastre de fondo en zonas onde non se demostre un dano significativo.
Esta postura contrasta co plan de acción previo que propoñía a eliminación progresiva da pesca de arrastre en todas as áreas mariñas protexidas para 2030. Devandito plan foi obxecto de críticas por parte de varios Estados membros e representantes do sector pesqueiro, quen o consideraba excesivamente restritivo e potencialmente prexudicial para a economía pesqueira. De feito, o Consello de Ministros de Agricultura e Pesca da UE rexeitou en bloque esta proposta, cualificándoa de “precipitada e desequilibrada” .
A chegada de Kadis ao cargo foi recibida con optimismo polo sector pesqueiro europeo. Organizacións como Europêche e a Confederación Española de Pesca (CEPESCA) valoraron positivamente o seu compromiso de apoiar a actividade pesqueira na UE . Ademais, Kadis eloxiou iniciativas como o proxecto vigués “HY2Fish”, que busca avanzar na descarbonización da frota pesqueira, destacando o seu potencial para identificar lagoas de coñecemento na transición enerxética do sector .
O enfoque de Kadis céntrase en equilibrar a sustentabilidade ambiental coa viabilidade económica do sector pesqueiro. Ao avogar por decisións baseadas en evidencia científica e avaliacións de impacto específicas, busca garantir que as medidas de conservación non comprometan innecesariamente os medios de vida das comunidades pesqueiras. Este cambio de rumbo suxire unha política pesqueira máis matizada e adaptada ás realidades locais, afastándose das solucións universais que non sempre consideran as particularidades de cada ecosistema mariño.
En resumo, a xestión pesqueira da UE baixo a dirección de Costas Kadis promete ser máis inclusiva e baseada na ciencia, permitindo a coexistencia da conservación mariña e a actividade pesqueira sostible.