- O depósito de Carril defende que o cultivo de ameixa en parques marisqueiros debe ser recoñecido oficialmente como acuicultura para corrixir desigualdades fiscais.
- O patrón maior de Carril presenta ao Goberno un informe que reclama recoñecer o marisqueo de ameixa como acuicultura. O sector denuncia desigualdade fiscal fronte ao cultivo de mexillón.
Carril defende que o marisqueo é acuicultura
O debate sobre o encaixe legal do marisqueo volve situarse no centro do sector mariño galego. O patrón maior de Carril, Javier Quintáns, trasladou ao delegado do Goberno en Galicia, Pedro Blanco, un informe económico no que defende que o cultivo de ameixa nos parques marisqueiros debe ser recoñecido oficialmente como acuicultura.
O documento foi presentado nun encontro institucional no que tamén participou o alcalde de Vilagarcía de Arousa, Alberto Varela, e expón unha reivindicación histórica do sector: que o marisqueo cultivado reciba o mesmo tratamento que outras actividades acuícolas como o cultivo de mexillón en batea.
Segundo os responsables do depósito carrilexo, a actual clasificación administrativa xera diferenzas fiscais e regulatorias difíciles de xustificar, a pesar de que as características produtivas de ambas as actividades son practicamente idénticas.
Más de cinco séculos de tradición marisqueira
Carril é un dos grandes referentes do marisqueo en Galicia. A súa relación co cultivo de bivalvos remóntase a máis de cinco séculos de historia, o que converteu a esta zona da ría de Arousa nun enclave emblemático para a produción de ameixa.
Actualmente existen preto de 1.300 concesións administrativas dedicadas a esta actividade, que ocupan aproximadamente un millón de metros cadrados de superficie produtiva. Estas concesións están explotadas tanto por persoas físicas como por entidades xurídicas autorizadas pola administración autonómica.
Nestes parques marisqueiros cultívanse principalmente ameixa fina, babosa e xaponesa, especies que requiren un manexo constante e un control exhaustivo das condicións ambientais para garantir o seu crecemento e supervivencia.
A actividade non se limita á simple extracción do recurso natural. Inclúe labores de sementa, engorde, limpeza do fondo, control biolóxico e xestión do cultivo, o que a aproxima claramente aos modelos produtivos propios da acuicultura moderna.
Un modelo produtivo similar ao das bateas
O argumento central do informe presentado polo depósito de Carril é que o sistema de cultivo de ameixas comparte os elementos esenciais que definen a acuicultura.
Os parques marisqueiros funcionan en zonas delimitadas e concesionadas, cunha explotación continuada e suxeita a normas técnicas e ambientais. Neles desenvólvense procesos de engorde e manexo de bivalvos, exactamente igual que ocorre co cultivo de mexillón nas bateas das rías galegas.

Desde o sector sosteñen que esta similitude produtiva debería reflectirse tamén no marco administrativo e fiscal, algo que actualmente non sucede.
Mentres que o cultivo de mexillón está plenamente integrado dentro da acuicultura e do sector primario, o marisqueo en parques mantén unha clasificación diferente que xera tratamentos tributarios distintos para actividades practicamente equivalentes.
O impacto fiscal no sector
Un dos puntos crave da reivindicación é o impacto económico que ten a actual situación normativa.
O patrón maior de Carril advirte de que o sistema vixente supón unha carga tributaria desproporcionada para os produtores de ameixa, o que complica a viabilidade de moitas explotacións.
Segundo o informe presentado ao Goberno, o recoñecemento do marisqueo cultivado como actividade acuícola permitiría acceder a un réxime fiscal máis favorable, similar ao do resto do sector primario.
Esta equiparación non só aliviaría a presión económica sobre os produtores, senón que tamén contribuiría a reforzar a sustentabilidade do tecido produtivo marisqueiro, formado en gran parte por pequenas explotacións familiares.
Galicia, líder europeo en bivalvos
A reivindicación de Carril prodúcese nun momento especialmente sensible para o marisqueo galego. O sector afronta desafíos crecentes relacionados con cambios ambientais, episodios de mortalidade e variabilidade na produción.
Galicia é un dos principais polos europeos en produción de bivalvos, tanto en acuicultura como en marisqueo. A ría de Arousa, onde se sitúa Carril, concentra boa parte desta actividade e xera emprego directo e indirecto en numerosas comunidades costeiras.
Para o sector, avanzar cara a un recoñecemento administrativo máis coherente podería converterse nunha ferramenta clave para fortalecer a competitividade e estabilidade económica destas explotacións.
Un debate aberto no sector mariño
A petición trasladada ao delegado do Goberno non é un caso illado. En distintos puntos do litoral galego e español se debate desde hai anos sobre a evolución do concepto de marisqueo, especialmente naquelas explotacións onde existe cultivo activo do recurso.
O caso de Carril pon sobre a mesa unha cuestión de fondo: se o marisqueo cultivado debe considerarse extracción tradicional ou acuicultura moderna.
Para os produtores carrilexos a resposta é clara. A actividade que desenvolven combina coñecemento tradicional con técnicas de cultivo, xestión do medio e control produtivo propios da acuicultura.
Recoñecer oficialmente esta realidade, sosteñen, non sería só unha cuestión administrativa, senón tamén unha forma de garantir o futuro dun dos oficios máis emblemáticos do litoral galego.