- A reactivación da pesca de ameixa tras o paro biolóxico arrinca con capturas frouxas e presenza de cría en bancos vulnerables.
Introdución sectorial
A campaña de extracción de ameixa fina en Galicia renovou a súa actividade tras o paro biolóxico, pero faio con signos de fraxilidade: unha reactivación incisiva aínda pendente e bancos costeiros cheos de cría que limitan a extracción segura.
1. Inicio débil tras o paro biolóxico
Aínda que o período de veda finalizou o venres (22 de xullo de 2025), o composto arranque da campaña quedouse nun “arranque morno” segundo reportes do sector: desembarques inferiores ao previsto e actividade discreta. Os profesionais alertan: «na beira hai cría», o que apunta a bancos marisqueiros aínda inmaturos e non aptos para a pesca intensiva .
2. Datos en contraste e contexto mariño
O baixo rendemento inicial non só preocupa polo seu impacto económico inmediato, senón polo que revela do stock: a presenza abundante de cría indica escasa recuperación poboacional da ameixa fina e babosa. Este fenómeno encaixa na tendencia principal do sector galego: durante 2024, a produción de ameixa fina caeu un 86 %, e a babosa un 85,8 % respecto á media 2019‑2023 .
Sobre o berberecho, o escenario é aínda máis crítico, con perdas do 93,7 %. En conxunto, a produción de bivalvos na ría de Arousa reduciuse ao 45 % do volume do lustro anterior, cunha caída de facturación próxima aos 14,7 millóns € en lonxas locais .
3. Impactos para o mundo do mar
• Ecolóxico: a abundante cría en beira evidencia un baixo recrutamento que compromete a rexeneración natural.
• Pesqueiro: floración irregular do recurso e capturas limitadas afectan directamente á viabilidade de embarcacións e mariscadores.
• Comercial: a escaseza deteriora o produto dispoñible e ameaza a calidade fronte a mercados esixentes.
Ademais, sectores como o polbo tamén sofren veda prolongada e contan con plans sectoriais (veda de maio e xuño e parada en abril) con compensación do FEMPA valorada como relevante pola Consellería do Mar .
4. Panorama institucional: Xunta e axudas sectoriais
A Xunta, a través da Consellería do Mar, reforza o seu compromiso con medidas de conservación como parar biológicamente recursos estratéxicos e ofrecer apoio financeiro ao amparo do FEMPA. A pesar diso, as críticas do sector céntranse na insuficiente axilidade das axudas, a falta de vixilancia e un plan de rexeneración que aínda non perciben como robusto .
A plataforma sectorial reclama recuperación urxente, supervisión ambiental reforzada, control de verteduras, saneamento de rías e plans con recursos suficientes para reverter a tendencia actual do marisqueo galego .
5. Propostas e desafíos para unha recuperación sostible
Plan de rexeneración urxente
O sector insiste en dotar recursos técnicos e financeiros para restaurar as poboacións de ameixas finas e babosas en rías crave, con seguimento científico e participación directa en decisións.
Vixilancia ambiental e calidade da auga
Vixilancia reforzada das EDAR, depuración fluvial (Ulla etc.)/ etc.), control de calidade ambiental e avaliación de verteduras industriais para asegurar contornas aptas para a reprodución.
Transparencia e adaptación participativa
Involucrar a mariscadores e confrarías na definición de vedas, parques de cría e estratexias de explotación sostible. O modelo sería máis eficaz fronte a solucións impostas.
Innovación para o mar
Impulsar proxectos de I+D+i vinculados ao sector: mellora xenética, análise preditiva, sistemas de vixilancia do recrutamento e técnicas sostibles de manipulación do recurso (como resposta de CETMAR, activo con decenas de proxectos en gobernanza e pesca, 49 iniciativas no primeiro semestre de 2025) .
O regreso da pesca tras o paro biolóxico ha tido un reinicio morno que revela fraxilidade estrutural no recurso. A abundancia de cría costeira e a histórica caída de capturas alertan: sen un plan serio de rexeneración, control ambiental e participación real, a actividade do marisqueo non só terá un inicio morno, senón un futuro incerto. O sector demanda solucións técnicas, científicas e financeiras; e a administración debe responder con axilidade e acción real para garantir un mar sostible, produtivo e saudable.