- O veto á pesca de fondo segue en pé tras o fallo europeo. Galicia e o Ministerio presionan por vías xudiciais e diplomáticas para revertelo.
A xustiza europea apoia o veto ao fondo, pero o diálogo segue aberto
O Tribunal Xeral da Unión Europea ha desestimado o recurso presentado pola Organización de Produtores Pesqueiros de Burela (OPP-7) e 16 armadores galegos contra o veto á pesca de fondo en 87 zonas do Atlántico Nororiental. A sentenza apoia a decisión da Comisión Europea baseada na posible existencia de Ecosistemas Mariños Vulnerables (EMV), o que deixa sen efecto a solicitude de reabrir caladoiros esenciais para a frota galega.
Aínda que o fallo supón un golpe duro para o sector, o Goberno galego e o Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación non dan por pechada a batalla. Mentres a Xunta estuda a posibilidade de recurso, o ministro Luis Planas mantén aberta unha “vía paralela de diálogo” con Bruxelas.
Galicia, parte activa na defensa do sector
A Xunta compareceu no proceso xudicial como parte coadxuvante, achegando informes sobre o impacto social e económico do veto e defendendo a baixa afectación do palangre de fondo en comparación co arrastre. A medida, aseguran, afecta directa ou indirectamente a máis do 25 % da frota galega, con máis de 200 embarcacións e preto dun milleiro de artes menores comprometidas.
A conselleira do Mar, Marta Villaverde, cualificou de “moi negativa” a resolución e subliñou a necesidade urxente de reformular as políticas pesqueiras europeas para equilibrar os obxectivos ambientais coa sustentabilidade económica e social do sector.
Planas: “Hai que negociar duro”
Pola súa banda, Luis Planas confirmou que o Goberno central non só mantén o recurso xudicial, senón que traballa “en paralelo” no diálogo diplomático con Bruxelas. Nunha entrevista con Radio Galega, o ministro admitiu que a solución non será inmediata, pero considera esencial demostrar que “os datos sobre os que se baseou a Comisión non son correctos”.
Planas tamén explicou por que non se solicitou unha suspensión cautelar do veto, unha opción que moitas voces do sector botaban en falta: “Desaconsellábano todos os xuristas. Non afectaba a toda a frota por igual e sería desestimado desde o inicio. Eu o que quero é gañar o recurso”.
Modernización pendente e escaso substitución xeracional
Durante a entrevista, o ministro fixo autocrítica sobre as duras condicións de traballo na pesca de altura, especialmente no Gran Sol, que —dixo— son pouco atractivas para os mozos. Defendeu a necesidade de modernizar a frota galega, non só para mellorar a competitividade, senón para atraer substitución xeracional ao sector.
Consecuencias para a frota galega
Na práctica, o veto segue vixente e limita seriamente a operatividade de buques en portos como Burela, Celeiro, A Coruña ou Ribeira. Para o sector, a decisión xudicial —aínda que tecnicamente sólida— ignora a diferenciación entre artes de pesca e o seu impacto real, castigando por igual a métodos selectivos como o palangre.
O risco de descapitalización, desincentivo á actividade e perda de emprego nos territorios máis dependentes da pesca segue crecendo, sen que se perciban alternativas viables a curto prazo.
Entre o recurso e a negociación
O veto europeo á pesca de fondo non só tensou os vínculos entre Bruxelas e o litoral galego, senón que evidenciou unha greta na gobernanza pesqueira da UE. Mentres Galicia e o sector preparan posibles recursos, o Estado redobra esforzos diplomáticos. A clave, coinciden todos, está en lograr que a ciencia se impoña á burocracia. Porque se os datos non son os correctos, manter o veto sería máis ideolóxico que ecolóxico.