- O verán arrinca cun preocupante repunte de mortes por ahogamiento en praias e zonas de baño de Galicia, agravado pola falta de socorristas.
Galicia abre o verán cun repunte mortal de ahogamientos
O mar galego, que no verán se converte en refuxio e alivio para locais e visitantes, arrastra xa un inquietante balance de vítimas mortais. No que vai de tempada estival, Galicia suma varios ahogamientos en praias e zonas interiores, como o tráxico falecemento dun home de 78 anos na praia da Lanzada (O Grove) e o achado sen vida dun adolescente de 14 anos na lagoa de Pedras Miúdas, en Catoira.
Estes dous últimos sucesos evidencian unha tendencia preocupante: este verán rexistráronse máis accidentes acuáticos mortais que nas mesmas datas de anos anteriores, e iso que xullo aínda non alcanzou o seu ecuador.
Imprudencias e carencias: un cóctel letal
Expertos en seguridade marítima e salvamento coinciden en sinalar varios factores que agravan esta situación. Por unha banda, as imprudencias: moitos bañistas penétranse en zonas non habilitadas, sen ter en conta a sinalización, as correntes nin o estado da mar. Por outro, unha alarmante falta de socorristas. Algunhas praias aínda non contan con servizo activo ou o teñen de forma parcial, especialmente en franxas horarias críticas ou en días laborables.
No caso da lagoa de Catoira, unha zona non vixiada e sen condicións específicas para o baño, o acceso libre a menores sen supervisión adulta volve poñer sobre a mesa a necesidade urxente de medidas de control e educación preventiva.
Un verán que empeza mal… e pode empeorar
Con miles de persoas acudindo a diario ás costas galegas —desde A Mariña ata ou Baixo Miño—, a presión sobre os servizos de emerxencia multiplícase. E aínda que a Consellería do Mar e os concellos costeiros reforzan cada ano as súas campañas de concienciación, a coordinación efectiva entre concellos e Xunta segue sendo insuficiente en materia de seguridade acuática.
Os datos do Instituto Nacional de Estatística xa colocaron a Galicia no top 5 estatal de mortes por ahogamiento en espazos naturais en 2024. E todo apunta a que 2025 podería empeorar ese rexistro.
Custo humano e ambiental
Máis aló da traxedia persoal, este tipo de sinistros impacta tamén sobre o propio litoral. As tarefas de procura e rescate mobilizan embarcacións, drons, helicópteros e persoal especializado, cun alto custo económico e ambiental. Ademais, a imaxe de inseguridade en zonas turísticas costeiras afecta directamente á economía local, especialmente en áreas que viven do turismo mariño e a hostalería vinculada ás praias.
Urxe actuar: vixilancia, educación e xestión
O sector náutico, asociacións de salvamento e colectivos como Socorristas Galegos reclaman desde hai anos unha estratexia integral de prevención, que non dependa do azar orzamentario de cada concello. Propoñen a creación dun fondo autonómico específico para salvamento en praias, ademais de esixir formación obrigatoria e programas educativos para nenos e mozos sobre riscos no medio mariño.
Mentres tanto, desde www.costaoeste.gal, insistimos: o respecto ao mar comeza coa prudencia. O mar dá vida, pero tamén esixe responsabilidade.