- As confrarías de Pontevedra rexeitan a xeolocalización obrigatoria imposta pola UE e acusan as institucións de atosigar á frota artesanal galega.
Xeolocalización forzosa: a frota artesanal galega planta cara a Bruxelas
A caixa azul, unha ameaza máis que unha solución
As confrarías de pescadores da provincia de Pontevedra dixeron basta. O seu rexeitamento é tallante #ante as novas obrigacións impostas pola Unión Europea, que a partir de xaneiro de 2026 obrigará a embarcacións de entre 12 e 15 metros que faenen en augas nacionais a instalar un sistema de xeolocalización por satélite, a chamada “caixa azul”. E en 2028 a medida estenderase mesmo ás embarcacións menores de 12 metros, aínda que cun sistema móbil.
Para as confrarías, esta esixencia non só é innecesaria, senón que afoga aínda máis á frota máis vulnerable do mar galego: a artesanal, que apenas pasa 24 horas no mar e opera en caladoiros costeiros. “Estase atosigando a un sector que xa sofre bastante”, denuncian.
Control ou persecución?
A Federación Provincial de Confrarías de Pontevedra non escatimou en cualificativos: falan de “imposición”, de “burocracia asfixiante” e dunha “persecución constante ao sector pesqueiro”, con Bruxelas e Madrid como responsables directos.
Aínda que o Ministerio de Pesca anunciou axudas para a instalación dos dispositivos, as confrarías lembran que o problema real é o mantemento, a operatividade diaria e a desconfianza xerada entre quen leva xeracións faenando sen necesidade de satélites.
“Isto non vai de sustentabilidade, vai de desmantelar o tecido tradicional do mar. Véndese como modernización, pero aplícase como control e sospeita”, alertan desde a ría de Arousa.
Impacto real: o rural mariñeiro en risco
Máis aló da tecnoloxía, o que se xoga neste conflito é o futuro de centos de pequenas embarcacións que dan vida ás lonxas, aos portos e ás economías locais. Mariñeiros, mariscadoras e mozas que si queren substitución xeracional, pero con dignidade, non con desconfianza.
A frota artesanal representa identidade, proximidade e sustentabilidade real, sen necesidade de satélites para xustificar a súa rastrexabilidade. “Queren vendernos como problema o que sempre foi solución”, critican desde varias confrarías da ría de Pontevedra e O Morrazo.
Unha nova fronte aberta entre mar e política
A medida chega nun momento delicado, coa pesca de baixura en retroceso, a mocidade afastándose do mar por falta de condicións e o esforzo administrativo crecendo sen freo. A sospeita de que esta xeolocalización é unha ferramenta para futuras restricións —ou sancións— está moi presente nas lonxas.
Por agora, nin a Consellería do Mar nin o Ministerio lograron acougar os ánimos. O problema non é só quen paga a caixa azul, senón quen decide que significa pescar con liberdade no século XXI.