- A frota artesanal da anguía en Galicia e Asturias rexeita o veto do Goberno e defende unha pesqueira sostible e estritamente controlada.
- Pescadores de anguía en Galicia e Asturias opóñense á proposta do Miteco de declarar a especie en perigo de extinción e alertan do impacto social e económico do veto.
A frota artesanal da anguía alzou a voz cunha mensaxe clara e unánime: o veto que expón o Goberno pode acabar cunha actividade que hoxe é sostible, controlada e vital para moitas economías locais. Pescadores de Galicia e Asturias coinciden en que a pesca non é o problema e reclaman ás administracións que miren máis aló dos barcos antes de pechar unha pesqueira histórica.
Unha pesqueira que sostén ás confrarías
Juan Carlos Rivas leva décadas vivindo da anguía na Enseada de San Simón. Como el, a maioría dos socios da Confraría Virxe do Carmen de Arcade dependen desta especie para manter á boia o depósito. A anguía non só xera ingresos directos, senón que financia servizos comúns: os pescadores achegan un 4 % das capturas para o uso de viveiros e un 9 % do valor das vendas.
A última campaña reforza o argumento do sector. Más de 20.000 quilos comercializados e unha facturación superior aos 300.000 euros evidencian, a xuízo dos armadores, que hai recurso suficiente e que a explotación é viable. “Se se prohibe a súa pesca, levaríannos ao peche”, resume Rivas.
A ameaza da listaxe de especies protexidas
A orixe da preocupación está na intención do Ministerio para la Transición Ecológica y el Reto Demográfico (Miteco) de declarar á anguía europea (Anguilla anguilla) como especie “en perigo de extinción”, o que implicaría a súa inclusión na Listaxe de Especies Silvestres en Réxime de Protección Especial (LESRPE).
Esta catalogación supoñería, de facto, a prohibición da pesca e a desaparición de boa parte da frota que faena en augas interiores. Barcos como o Tana, o Pichón, a Pomba ou a Meniña quedarían amarrados sen alternativa real a curto prazo.
“Estamos á espera e con moita incerteza. A veda levántase en abril e poderiamos pescar ata setembro, pero ninguén nos di que vai pasar”, explica a mariñeira Tania Fernández, que lembra que non existe marxe para cambiar de arte con tan pouca antelación.
«A pesca non é o problema»
O sector insiste en que fixo todo o que estaba na súa man para garantir a sustentabilidade do recurso. En Galicia, a pesqueira da anguía está suxeita a unha batería de restricións:
- Campaña limitada a seis meses.
- Máximo de 80 redes por buque.
- Modificación de mallas para evitar a captura de cría.
- Controis mensuais por parte de biólogos da Xunta.
“Os pescadores somos os primeiros interesados en que a anguía estea ben”, subliñan desde a frota. Apuntan, ademais, a factores externos que si afectan á especie: contaminación, cambio climático, barreiras nos ríos e falta de mantemento de rías e leitos, ámbitos nos que, aseguran, a actuación administrativa foi insuficiente.
Os datos autonómicos reforzan a súa posición. En 2025, Galicia superou os 37.000 quilos desembarcados, un 12,5 % máis que o ano anterior, cun valor de mercado que rozou os 586.000 euros.
Asturias: un modelo que tamén di non
O rexeitamento ao veto non é exclusivo de Galicia. Asturias mostrou unha oposición frontal á proposta do Miteco, lembrando que a comunidade aplica “unha das regulacións máis estritas e avanzadas de toda a Unión Europea” nesta pesqueira.
Desde a Consellería de Medio Rural e Política Agraria do Principado advirten de que non existen indicios de deterioración do stock no territorio e que incluír a anguía no LESRPE supoñería “desmantelar unha actividade tradicional completamente intervida”.
“A pesca da angula en Asturias é un modelo de sustentabilidade, control e cumprimento normativo”, sinalan, alertando ademais dun efecto perverso: o incremento do furtivismo, que si representa unha ameaza real para a especie.
Ciencia, cociña e controversia
A iniciativa do Miteco chega tras a campaña ‘Angulas, non, grazas’, impulsada por Euro-Toques España,, e despois de informes científicos que alertan dun forte descenso da poboación de anguía nas últimas décadas.
O sector pesqueiro non cuestiona a necesidade de protexer a especie, pero si a aplicación de medidas uniformes que non distinguen entre zonas con sobreexplotación e outras onde existe unha xestión exemplar. “Protexer a anguía é esencial, pero facelo ben significa intervir onde hai riscos reais”, insisten desde Asturias.
Galicia e Asturias coinciden nunha mensaxe que resume o sentir do sector: pechar a pesqueira non salvará á anguía se non se actúa sobre as verdadeiras ameazas. A frota artesanal reclama diálogo, datos territoriais e unha xestión que teña en conta a quen leva anos demostrando que é posible pescar con responsabilidade. Pola contra, o prezo pode ser a desaparición dunha actividade tradicional sen beneficios claros para a conservación.