- Recorte da cota de anchoa para o cerco galego
- A cota de anchoa nas Rías Baixas redúcese un 29% para a campaña 2025-2026. O recorte ameaza a rendibilidade de 130 cerqueiros galegos e agrava a crise do sector.
O cerco galego suma unha nova fronte nunha campaña marcada polas dificultades. Tras os recortes en especies crave como a cabala e as limitacións sobre a sardiña, chega agora un importante descenso na cota de anchoa (bocarte) nas Rías Baixas. A redución, próxima ao 29%, supón un duro revés para unha flota que xa afronta problemas de rendibilidade, remuda xeracional e escaseza de tripulacións.
A decisión, publicada no Boletín oficial del Estado (BOE), confirma a redución do Total Admisible de Capturas (TAC) acordada entre España e Portugal para a zona IXa, seguindo as recomendacións científicas do Consello Internacional para a Exploración do Mar (ICES). Aínda que a medida responde o estado do recurso, as súas consecuencias económicas e sociais serán especialmente visibles en Galicia.
Un recorte de case un terzo para a anchoa
A campaña de pesca de anchoa na zona IXa, que comprende as augas atlánticas do noroeste da Península Ibérica, contará cun TAC de 16.323 toneladas, fronte ás 22.871 toneladas autorizadas na campaña anterior.
A redución supón unha caída de aproximadamente o 29%, consecuencia da diminución da biomasa estimada polos científicos do ICES, organismo de referencia para a xestión sostible das pesqueiras europeas.
A pesqueira permanecerá aberta desde o 1 de xullo de 2026 ata o 30 de xuño de 2027, aínda que todo apunta a que a cota española podería esgotarse en moi poucas semanas.
España só dispón do 10% do total
Un dos aspectos que máis preocupa ao sector é a repartición ibérica da cota.
Aínda que o TAC supera as 16.000 toneladas, España unicamente dispón dunhas 1.632 toneladas, mentres que o resto corresponde a Portugal conforme o acordo bilateral vixente entre ambos os países.
Esa cantidade deberá repartirse entre 210 embarcacións españolas, das cales 130 pertencen a asociacións galegas, o que deixa un volume teórico de ao redor de 7,8 toneladas por barco, unha cifra insuficiente para garantir unha campaña rendible.
Para intentar administrar mellor as capturas, o Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación fixou un límite semanal de entre 8.000 e 10.000 quilos por embarcación, aínda que desde o propio sector recoñecen que esta medida dificilmente evitará un rápido esgotamento da cota se as capturas son abundantes.
Galicia, a comunidade máis afectada
Galicia volve situarse como o territorio máis prexudicado por este axuste.
Os 130 cerqueiros galegos autorizados para participar nesta pesqueira pertencen principalmente a:
- Acerga: 42 embarcacións.
- Opromar: 24.
- OPPF-4: 23.
- Sociedade Cooperativa Galega do Mar: 17.
O resto distribúese entre diversas confrarías e organizacións de produtores de portos como Cambados, Portosín, Camariñas, San Roque, Malpica, Rianxo, Burela e Celeiro.
Para moitas destas embarcacións, a anchoa representa un complemento fundamental tras as dificultades sufridas durante outras campañas de especies peláxicas.
Unha crise que se agrava para o cerco
O descenso da cota de anchoa chega nun momento especialmente delicado para o cerco galego.
Nos últimos anos a flota tivo que adaptarse a importantes restricións en especies como a cabala, ás dificultades para explotar plenamente a sardiña ibérica e ao incremento continuo dos custos de explotación, especialmente combustible, mantemento e man de obra.
A iso engádese un problema estrutural que preocupa cada vez máis ao sector: a falta de remuda xeracional.
Moitos armadores atopan enormes dificultades para incorporar mozos profesionais á pesca e, ademais, a redución de ingresos derivada de cotas cada vez menores complica a fidelización das tripulacións existentes.
A incerteza económica fai que parte dos traballadores busquen alternativas laborais con maior estabilidade, dificultando a continuidade de numerosas empresas familiares dedicadas ao cerco.
A xestión sostible fronte á viabilidade económica
As organizacións pesqueiras recoñecen a necesidade de respectar os criterios científicos para garantir a conservación da anchoa a longo prazo. Con todo, reclaman que a xestión teña tamén en conta o impacto socioeconómico que estas decisións provocan sobre as comunidades pesqueiras.
O equilibrio entre sustentabilidade biolóxica e sustentabilidade empresarial continúa sendo un dos grandes retos da política pesqueira europea.
Para o sector galego, manter unha flota economicamente viable resulta imprescindible para conservar emprego, actividade portuaria, industria transformadora e tecido económico en numerosas localidades costeiras.
Un futuro cada vez máis incerto para o cerco galego
A redución da cota de anchoa confirma un escenario cada vez máis complexo para a flota de cerco galega. Con menos posibilidades de captura en varias das súas principais especies obxectivo, as marxes económicas estréitanse e aumenta a incerteza sobre a rendibilidade de moitas embarcacións.
Aínda que o recorte responde a criterios científicos destinados a protexer o recurso, o sector insiste en que será necesario avanzar cara a modelos de xestión que permitan compatibilizar a recuperación das poboacións coa supervivencia das empresas pesqueiras. En Galicia, onde centos de familias dependen directamente desta actividade, cada tonelada de cota perdida ten un impacto que vai moito máis alá dos peiraos.